Bursa’da Zaman Tayini

26.8.18/Bursa

Sevdiğim dizelerin ardına

Yusufçuklar konduruyorum, bu

Zamanın alıp götürdüğü

Yetmedi mi? adında

İsyanları dindirmek oluyor

 

Soğukları çividen yaparak

Sıcakları bükülmeye hazır demirden

*hissetmek oluyor bu*

Böyle ölürsem? diyorum

Fakat

Latife ağır kaçıyor gülünmemiş yıllara

Hala ayazın çivisi

Erimeye amade demiri zamanın

İnsana sunuyor kendini

 

Binbir yokluğa sürerken ellerini

Anne babalar

Sinmesin diye kelimeleri

Büyümeye doğmuş da

Çokluğa doymuş nesillerin

Alışkanlıklarında sırıtan, devinmiş

Sabırsızlığı onların

Ve huzursuzlukları

Belki zamanın eski

Naifliğini andırır

Diye

Diye

Ne olacakmış küllü bir rüyaysa

Yaşamak zaten

Köşeli çemberi sesimizin

Adımızın açtığı yol

Nefesin yetmediği

Usul rekabetiyiz günlerin.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*